تبلیغات

انسان دارای فكر و اندیشه، احساسات و عواطف در رفتار است. فكر و اندیشه‌اش را با اصول عقاید و مسائل عقیدتی باید ساخت. رفتارش را علم اخلاق تنظیم می‌نماید و برای احساسات و عواطف خویش نیز، نیاز به كانون عاطفه داشته تا هم احساساتش را جهت مثبت داده و هم ابراز احساسات نموده و در موقع لزوم به كانون عاطفه پناهنده شود.

یكی از منابع مهم كانون عاطفه، والدین هستند. فرزندان در آشیانه خانواده و آغوش والدین خویش، احساس آرامش نموده و به نیازهای عاطفی‌شان پاسخ داده می‌شود و در شرایط حسّاس و مشكلات، به این پناهگاه گرم و محبت‌آمیز پناهنده می‌شوند.

از سویی دیگر محبت كه پیونددهنده دل‌های افراد به همدیگر است، كامل‌ترین و قوی‌ترین نوع آن بین والدین و فرزندان است.

شاید رابطه دو برادر، زن و شوهر یا دو دولت از هم گسیخته شود، اما رابطه محبتی و عاطفی والدین با فرزندان به هیچ وجه گسیخته نخواهد شد. والدین‌اند كه همیشه خود را فدای فرزندان دانسته، تمام تلاش خویش را به كار می‌بندند تا فرزندان در كمال آرامش و آسایش زندگی نمایند.

 در قرآن كریم نیز احسان به والدین چندین بار مطرح شده، ولی احسان به فرزندان ذكر نشده است؛ چون والدین خود به خود كارشان احسان به فرزندان است، برخلاف فرزندان كه گاهی احسان قطع شده و باید فرزند را وادار به احسان نمود.

دلسوزترین، مهربان‌ترین و بهترین دوست انسان والدین‌اند كه این مطالب بر احدی پوشیده نیست.

امام زمان (عج) نیز در آیات و روایات به عنوان پدر انسان‌ها، بلكه مهربان‌ترین پدر معرفی شده است كه با توجه به دلسوزی، قدرت، رحمت، توجه و صفات عالی و عصمتی كه امام (عج) دارند، قوی‌ترین كانون عاطفه در جهان برای انسان‌ها هستند. امام زمان (عج) فرمودند: «ما شما را مراعات می‌كنیم و شما را فراموش نمی‌كنیم ...».

در روایات ذكر شده است كه امام پدر مهربان است: «الامام اَبّ شفیق»؛ امام پدر دلسوز است.

علامه شُبّر در تفسیر خویش ذیل آیه «و بالوالدین احسانا» بیان می‌كند كه مراد از والدین، پدر و مادر معنوی انسان یعنی حضرت علی (ع) و حضرت فاطمه (س) هستند و امروز قطعاً امام عصر (عج) پدر ولایی و معنوی شیعیان، بلكه انسان‌ها هستند.

رسول اكرم (ص) فرمودند: «انا و علی ابوا هذه الامه»؛ من و علی پدران این امت هستیم و امام زمان (عج) نیز پدر امت اسلام‌اند.

آن‌گونه كه در روایات ذكر شده است، انسان سه پدر دارد: پدر ولادی كه از او متولد شده است «اب ولدك»، پدر علمی كه استاد انسان است «اب علمك» و پدر همسر «اب زوجك». و از آن جا كه امام زمان (عج) معدن و سرچشمه علوم الهی است؛ «معدن العلم»، پدر علمی انسان‌ها است.

آثار

وقتی بفهمیم امام زمان (عج) مهربان‌ترین و دلسوزترین پدر علمی و معنوی و ولایی ماست، از آثارش، توجه انسان‌ها به سوی آن كانون عاطفه خواهد بود و با وجود چنین پدری مهربان، استرس‌ها و اضطراب‌های روانی از انسان رخت برمی‌بندد و انسان می‌داند پناهگاه عظیمی دارد كه در همه جا دلسوزانه دادرس و فریادرس اوست.

این اعتقاد و باور، انسان را به شخص امام زمان (عج) نزدیك‌تر می‌نماید. در قرآن كریم و روایات، سفارشات بسیاری نسبت به احترام به والدین وارد شده است. خداوند در قرآن تأكید می‌نماید:

 الف: «و بالوالدین احسانا»؛ به والدین خود احسان كنید.

ب: «ولا تقل لهما اف»؛ به پدر و مادر حتی یك اف نگویید، یعنی در گفتار خود به هیچ وجه بی‌احترامی نكنید.

ج: «ولا تنهرهما»؛ پدر و مادر را از خود نیازارید. چه با گفتار، چه با عمل.

د: «واخفض لهما جناح الذل من الرحمه»؛ متواضعانه با آنان برخورد نمایید.

ه: «قل لهما قولا كریما»؛ با احترام و كریمانه با والدین باید صحبت كنید.

و: «و قل رب ارحمهما كما ربّیانی صغیرا»؛ برایشان دعا كنید.

در احادیث نیز نقل شده است:

جلوی والدین پایتان را دراز نكنید. مقدس اردبیلی سال‌های متمادی (بیش از 15 سال) كه در نجف بود، به احترام حضرت علی (ع) پایشان را دراز نكردند، بلكه نشسته یا به حال سجده می‌خوابیدند. یكی از علما هر جا می‌نشست، دوزانو نشسته و تكیه نمی‌كرد، چون می‌گفت: من در محضر امام زمان (عج) هستم و بی‌احترامی نمی‌كنم. از یكی از علما نقل شده است دو سال در مشهد مدرسه خیرات خان یا میرزا جعفر بودم. شب‌ها به حال سجده می‌خوابیدم كه به ساحت مقدس امام رضا (ع) بی‌احترامی نشود.

با صدای بلند با والدین صحبت نكنید.

كاری نكنید كه والدین را فحش دهند یا ناسزا بگویند.

نگاهتان به چهره والدین مهربانانه باشد. حال اگر ما باید اینگونه به امام زمان (عج) احترام بگذاریم: از حیث گفتاری، همیشه مؤدبانه و محترمانه با امام زمان (عج) صحبت كرده و هر وقت نام ایشان برده می‌شود، با احترام كامل برده شود. از حیث علمی، رفتار و كردار ما به گونه‌ای باشد كه مَرضیّ امام زمان (عج) باشد. آن‌گاه قطعاً به امام زمان (عج) نزدیك خواهیم شد.